LeGuessWho?

Expositie Muziekfotografie

Muziekfotografie is overal. Sinds de digitale revolutie en de doorbraak van blogs en internetmagazines is een enorm leger fotografen bezig met het vastleggen van elk denkbaar concert. Niet zelden ziet een band met niet veel meer dan een demo tijdens een optreden in het plaatselijke rock 'n roll honk drie lenzen tegenover zich. Het kan niet anders dan dat we over vijftig jaar een geweldig, uitpuilend collectief archief hebben. Maar hoe onderscheid je je van dat leger? Le Guess Who? vroeg drie fotografen die een eigen stem geven aan de popfotografie, hun werkt te exposeren.

De expositie - met foto's van Shawn Brackbill, Nick Helderman & Annie Hoogendoorn - vindt plaats van woensdag. t/m zondag in Tivoli Oudegracht. De opening is op woensdag 25 november om 19:30u en is gratis toegankelijk.

Tijdens het Le Guess Who? festival is de expositie gratis toegankelijk van 18:00 - 19:00. Na 19:00 is de expositie alleen toegankelijk voor bezoekers van het Le Guess Who? Festival.

Nick Helderman
Zoals veruit de meeste hedendaagse muziekfotografen is Nick Helderman (1987) autodidact, maar vanaf het begin liet hij zien graag verder te kijken. Dat zit hem in de keuze van zijn onderwerpen - Helderman richt zich vooral op de Nederlandse en Amerikaanse underground - maar ook door zijn manier van werken. Hij fotografeert niet alleen bands, hij wordt haast tijdelijk bandlid. Zijn foto's zijn vaak rauw en dynamisch. Dat geldt niet alleen voor de live-foto's, maar ook voor zijn portretten en reportages. Op Le Guess Who? exposeert hij een documentaire over een tour door Europa en Amerika met de Nederlandse punkband The Ex en de Ethiopische saxofonist Getachew Mekuria. “Een bijzondere combinatie, al was het maar omdat ze elkaar nauwelijks kunnen verstaan.” Helderman fotografeerde niet alleen de optredens en de reizen, maar ook de ontmoetingen met de Ethiopische gemeenschap in de VS, waar Mekuria als een van de grootste muzikale helden beschouwd wordt. Nick Helderman werkt voor onder meer OOR, Converse Benelux, De Revu, Het Parool en de VPRO.
http://nickhelderman.com/

Annie Hoogendoorn
“Rock 'n roll hoeft voor mij niet. Als het er is, is het er. Zo niet, dan niet.” Voor de Amsterdamse fotograaf Annie Hoogendoorn is het podium zelden het werkterrein. Maar ook de bekende backstage rituelen interesseren haar weinig. Het gaat juist om de momenten dat het masker van de artiest af gaat. “Ik ben op zoek naar de persoon die achter de muziek schuil gaat.” Die momenten komen vaak onverwacht. In een moment van interactie tussen bandleden, bij een vermoeide muzikant na een optreden of ergens tijdens het eindeloze wachten. Hoogendoorn trok langere tijd op met Nederlandse artiesten als zZz, Voicst en Spinvis. Haar foto's werden in 2008 bekroond met de Lex van Rossen Award. Tegenwoordig fotografeert ze vooral buitenlandse bands, waaronder Le Guess Who? act The Dodos. “Zanger Meric Long laat niet gemakkelijk mensen dichtbij komen. Het is aan mij de interactie aan te gaan. Ik maak continu foto's, in de hoop dat ik na verloop van tijd niet meer opval.” Annie Hoogendoorn studeerde in 2006 af aan de Fotoacademie Amsterdam in de richting Journalistiek en Documentairefotografie. Hoogendoorn werkt voor onder andere Revu, Het Parool, Elle Girl Magazine, CJP magazine en 3FM.
http://www.anniehoogendoorn.nl/

Shawn Brackbill
Een beetje band heeft zijn eigen foto, een geënsceneerd portret dat de band voorstelt zoals hij wil zijn. De portretten van Amerikaan Shawn Brackbill zijn opvallend eenvoudig, en toch opvallend anders. Liefst schiet hij geen complete bands, maar individuele muzikanten. Niet met veel bewerking of creatieve trucs, maar dichtbij en direct. Vaak benadert hij muzikanten op festivals en probeert hij binnen een paar minuten, vaak zelfs binnen tien shots, de goede foto te maken. “Door ze te scheiden van de andere bandleden, probeer ik te focussen op het individu”, zegt Brackbill. “Normaal gesproken worden ze alleen als groep geportretteerd, maar zo zie je hun persoonlijkheid veel beter.” Voor zijn lens verschenen onder meer Elvis Costello, Wayne Coyne (The Flaming Lips), Kyp Malone (TV On The Radio), Annie Clark (St. Vincent) en Thurston Moore (Sonic Youth). Na zijn opleiding aan de filmacademie in Pittsburgh vertrok Brackbill naar Brooklyn, New York, het bruisende hart van de Amerikaanse indierock. Zijn werk werd gepubliceerd in onder meer MOJO, Anthem, XLR8R en Dazed and Confused.
http://www.shawnbrackbill.com/